آتش (طبیعی)
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل آتش (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
مسائل طبیعی و فقهی آتش از نگاه امام رضا(ع). آتش یکی از عناصر اربعه در طبیعیات قدیم است که از سوختن مواد به وجود میآید و با گرما، شعله و نور همراه است[۱]. معادل عربی آتش “نار” است و آن را در لغت به شعلهای قابل رؤیت تفسیر کردهاند و با واژه “نور” از یک ریشه دانسته و افزودهاند که “نور” توشه آخرتی و “نار” توشه دنیایی است[۲]. کشف آتش به وسیله انسان اهمیت فراوان داشته و صنعت بشری با پیدایش آن، امکانپذیر شده است[۳]. به عبارت دیگر، آتش عظیمترین یافته زندگی بشر است و تمدن بشری با آن آغاز شده است[۴].[۵]
آیات قرآنی مرتبط
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ فرهنگ بزرگ سخن، ج۱، ص۴۳؛ فرهنگ فارسی، ج۱، ص۲۸.
- ↑ المفردات، ص۸۲۸.
- ↑ تاریخ تمدن، ج۱، ص۱۶.
- ↑ فی ظلال القرآن، ج۶، ص۳۴۲۹.
- ↑ میرمحمدی، سید کمالالدین، مقاله «آتش»، دانشنامه امام رضا، ج۱، ص ۲۵.