اخلاق زیستمحیطی
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل اخلاق زیستمحیطی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
اخلاق زیستمحیطی در حوزه روابط انسان با طبیعت است. اسلام بر رعایت و حفظ محیط زیست تأکید کرده است و تخریب آن غیر قابل جبران است[۱]. این اخلاق از اسراف و تبذیر در ثروت عمومی و منابع طبیعی، آب و انرژی و... منع میکند[۲]. سرچشمه همه فضائل انسانی عبودیت در برابر خداوند است و نقطه مقابل آن خودبینی و خودپرستی است که در حوزههای مختلفی ظهور و بروز دارد از آن جمله در حوزه زیستمحیطی سبب میشود که محیط زیست را در نظر نداشته و به تضییع آن بپردازد چنانکه امروزه در دنیا دیده میشود[۳]. دولت اسلامی نیز چنین رفتاری را غیر اسلامی میداند و موظف است با تخلفات زیستمحیطی مانند تخریب جنگلها برخورد کند[۴].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ خامنهای حسینی، سید علی، ۹/۱/۱۳۸۹.
- ↑ خامنهای حسینی، سید علی، ۱۰/۱/۱۳۷۵.
- ↑ خامنهای حسینی، سید علی، ۲۱/۷/۱۳۸۵.
- ↑ امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۶، ص۴۴۹-۴۵۰.