فضل بن شاذان
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل ابوازدی نیشابوری، فقیه، متکلم و جلیل القدر و از علمای قرن سوم هجری بود که شایستگی صحابت چهار تن از امامان شیعه امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) را داشت. او دارای ۱۸۰ کتاب میباشد که میتوان به کتاب الوعید، مسائل فی العلم، الاعراض و الجواهر، العلل، الایمان، اثبات الرجعة، اشاره کرد. فضل بن شاذان را مشعلدار تشیع در ایران و شهر نیشابور که در آن زمان از اهمیت بالایی برخوردار بود، میدانند؛ به طوری که امام حسن عسکری(ع) درباره ایشان فرمودند: «من غبطه میخورم به مردم ایران و نیشابور که کسی چون فضل را دارند»[۱][۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ معجم الرجال الحدیث، ج۱۳، ص۲۸۹-۲۹۰.
- ↑ محمدی، حسین، رضانامه ص ۵۴۶.