ابراهیم بن جابر
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
او از بردگان خرشه ثقفی بود و هنگام غزوه طائف، زمانی که محاصره به طول انجامید و منادیان رسول خدا(ص) ندا دادند: هر بردهای از حصار بیرون آید و خود را تسلیم کند، آزاد خواهد شد، گروهی ۲۳ نفره[۱] از جمله ابراهیم بن جابر از دژ طائف خارج شدند و به پیامبر پیوستند. واقدی نام ایشان را برده است[۲] ابن هشام میگوید: ابن اسحاق نام ایشان را آورده، ولی وی آن فهرست را حذف کرده است[۳]، آنها مسلمان شدند و حضرت ایشان را آزاد کرد. سپس ابراهیم را به اسید بن حضیر سپرد تا وی را یاری کند و قرآن و سنت بدو بیاموزد[۴]. پس از آنکه قبیله ثقیف مسلمان شد، صاحبان آن غلامها، بازگرداندن آنان را به بردگی خواستند که حضرت در پاسخ فرمود: "ایشان آزاد شده خداوندند"[۵].[۶]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ شامی، ج۵، ص۳۸۵-۳۸۴.
- ↑ واقدی، ج۲، ص۲۳۱-۲۳۲.
- ↑ ابن اسحاق، ج۴، ص۱۲۸.
- ↑ ابن حجر، ج۱، ص۱۷۲-۱۷۱.
- ↑ واقدی، ج۲، ص۲۳۱-۲۳۲؛ شامی، ج۵، ص۳۸۵.
- ↑ حیدری آقایی، محمود، مقاله «ابراهیم بن جابر»، دانشنامه سیره نبوی ج۱، ص:۹۶-۹۷.