طلاق

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۰ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مقدمه

طلاق: رها کردن، آزاد کردن. وقتی دو نفر با هم ازدواج می‌کنند، در صورت ناسازگاری اخلاقی یا بروز عیب‌هایی خاص، از هم جدا می‌شوند. رها کردن زن را از قید همسری «طلاق» و زن را «مُطَلقه» گویند.

طلاق، با آنکه جایز است و مرد، در صورت پیش آمدن مشکلات در زندگی می‌تواند زنش را با شرایط خاصی که دارد طلاق دهد، ولی از نظر اسلام، از بدترین کارهاست، چون آثار و پیامدهای ناگواری را بر زندگی خانوادگی و فرزندان بر جای می‌گذارد. مرد، پس از طلاق همسرش، دوباره می‌تواند با او ازدواج کند، ولی اگر سه بار طلاق دهد (سه طلاقه) دیگر نمی‌تواند به او برگردد[۱].

منابع

پانویس