ابان بن میمون قداح
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام باقر است. ابان بن میمون قداح از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ابان بن میمون قداح در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردمقدمه
ابان بن میمون قداح نامی است که در سند یکی از روایات تفسیر کنز الدقائق به نقل از کتاب کافی به عنوان راوی ذکر شده است[۱]. با این حال، بررسیهای دقیق رجالی نشان میدهد که شخصی با این عنوان و مشخصات اساساً در کتب معتبر رجالی وجود خارجی ندارد.
درباره شخصیت و هویت وی، شواهد قطعی دلالت بر آن دارد که کلمه «بن» ناشی از خطای تصحیف بوده و عبارت صحیح در منبع اصلی، «ابان عن میمون القداح»[۲] است. این ضبط صحیح در منابع دیگری چون شرح اصول کافی[۳]، وسائل الشیعه[۴] و جامع احادیث الشیعه[۵] نیز ثبت شده است. در واقع، مراد از ابان، همان «ابان بن عثمان» است[۶] که از «میمون القداح» نقل حدیث میکند و تفاوتهای موجود در نسخههای بحارالانوار[۷] و تفسیر عیاشی[۸] نیز برخاسته از همین آشفتگی سندی است. در مقابل، شخصیت واقعی یعنی میمون القداح، از راویان شناخته شده و اصحاب امام باقر و امام صادق(ع) شمرده شده[۹] چنانکه نجاشی در ترجمه فرزندش عبدالله، به روایتگری او از این دو امام(ع) تصریح کرده است.[۱۰]
تاریخ دقیق وفات وی معلوم نیست و هیچگونه آثار، تألیفات و شاگردانی نیز برای او ثبت نشده است[۱۱].
جستارهای وابسته
- عبدالله بن میمون قداح (فرزند)
منابع
پانویس
- ↑ مصحف «عن ابان، عن میمون القداح» است؛ ر.ک: الکافی، ج۲، ص۶۳۲، ح۱۹؛ ر.ک: وسائل الشیعه، ج۶، ص۱۷۱، ح۷۶۵۸؛ ر.ک: جامع أحادیث الشیعه، ج۱۵، ص۶۵، ح۱۶۲.
- ↑ تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۹، ح۱.
- ↑ ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۱ (۱۵)، ۲۳۴ (ح۴) و۳۰۶ (ح ۱).
- ↑ رجال الطوسی، ص۳۰۹، ش۴۵۷۵.
- ↑ رجال النجاشی، ص۲۱۳، ش۵۵۷.
- ↑ ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۱ (۱۵)، ۲۳۴ (ح۴) و۳۰۶ (ح ۱).
- ↑ ر.ک: بحار الأنوار، ج۱۶، ص۲۵۸، ح۴۲؛ ج۴۶، ص۳۰۲، ح۴۹.
- ↑ تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۹، ح۱.
- ↑ رجال الطوسی، ص۳۰۹، ش۴۵۷۵.
- ↑ رجال النجاشی، ص۲۱۳، ش۵۵۷؛ ر.ک: روایت از امام باقر(ع)؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۲۳۳؛ الکافی، ج۲، ص۸۰، ح۷؛ نیز روایت از امام صادق(ع)؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۴۲۱، ح۹؛ التمحیص، ص۶۵، ح۱۵۲.
- ↑ جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۱، ص ۱۵۴-۱۵۶.