ابن الکازرونی
آشنایی اجمالی
ابن الکازرونی (۶١١- ۶٩٧): ظهیرالدین علی بن محمد بغدادی معروف به ابن الکازرونی نویسنده کتاب یک جلدی مختصر التاریخ من أول الزمان الی منتهی دولة بنی العباس است. این کتاب با تحقیق مصطفی جواد در سال ۱۳۹۰ قمری در بغداد چاپ شده است. مؤلف در اصل کازرونی بوده اما در بغداد رشد یافته است. وی شافعی است و یکی از مهمترین مشایخ او، ابن دبیثی (م۶٣٧) مورخ معروف است که ذیلی بر تاریخ بغداد نوشته است. مورخ مورد بحث در یک برهه تاریخی حساسی زندگی کرده است، برههای که مغولان دنیای اسلام را درنوردیده و به سال ۶۵۶ بر بغداد تسلط یافتند وی آثاری در فقه، ادب، ریاضی و کشاورزی نگاشته و در تاریخ نیز کتابی در سیره و نیز کتابی با عنوان روضة الاریب در تاریخ عمومی داشته است[۱]. وی در بخش سیره نبوی با تفصیل سخن گفته است. او در ادامه، پس از یاد هر خلیفهای از قیافه و نقش انگشتری و وفات و مدفن و فرزندان و وزیران و قاضیان وحاجبان او سخن گفته است. کتاب به صورت یک دست تا به آخر به همین صورت ادامه مییابد. مختصر التواریخ با کوچکی حجم از دقت خاصی برخوردار بوده و فهرستی از خلفا و وزیران و قاضیان و نیز آگاهیهایی درباره نقش انگشتری خلفا و ویژگیهای جسمی آنها به دست میدهد.[۲]
منابع
پانویس
- ↑ نک: مقدمه مختصر التواریخ، صص۱۷-۱۸.
- ↑ جعفریان، رسول، منابع تاریخ اسلام، ص ۳۱۰.