احمد بن حسن بن اسماعیل بن صبیح

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

احمد بن الحسن بن اسماعیل بن صبیح یشکری کوفی، از راویان عامه است که نام وی در کتب رجالی متقدم شیعه مستقلاً ذکر نشده است[۱]. درباره شخصیت احمد، میان علما و رجال‌نویسان اختلاف است: برخی چون دارقطنی وی را غیرموثق دانسته و مدعی شده‌اند که قوی نیست[۲]. در مقابل، احادیث متعددی از وی در فضایل اهل بیت نقل شده است که ارادت او را نشان می‌دهد[۳]. طبق روایتی که فرات کوفی نقل می‌کند، وی احادیثی در شأن نزول آیات قرآن در مدح امیرالمؤمنین روایت کرده است[۴].

از تاریخ وفات وی گزارشی ثبت نشده، اما گویا اوایل غیبت صغری به سال ۲۶۰ را درک کرده است[۵].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال النجاشی، ص۳۰۹، ش۸۴۶.
  2. میزان الاعتدال، ج۱، ص۹۱، ش۳۳۹.
  3. تفسیر فرات الکوفی، ص۵۰، ش۹.
  4. تفسیر فرات الکوفی، ص۸۸ - ۸۹، ح۶۷.
  5. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۱۳۰-۱۳۲.