احمد بن قتیبه همدانی

آشنایی اجمالی

احمد بن قتیبة الهمدانی^[۱] از راویان طبقه ششم است. وی با یک واسطه از امام صادق(ع) روایت کرده است. احمد بن قتیبة افزون بر این، از محدثانی همچون عبدالرحمان بن یزید، اسحاق بن عمار و حسن بن سعید احمسی حدیث آموخته و روایت کرده است^[۲]. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان زکریا بن یحیی تستری و احمد بن موسی بن اسحاق تمیمی می‌باشند^[۳].

نام راوی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و اطلاعاتی از وی در منابع دیگر به دست نیامده است. با این حال، نام وی در سند روایت کامل الزیارات قرار گرفته و روایاتش دارای مضامین بلندی است که نشان از اعتقاد راسخ وی به اهل بیت(ع) دارد؛ از این رو، وثاقت و یا دست‌کم حُسن حال وی مورد تأیید است. افزون بر این، وی در سند روایاتی از تفسیر کنز الدقائق و به نقل از تفسیر فرات کوفی نیز واقع شده است^[۴].^[۵]

جستارهای وابسته

بنی‌همدان (قبیله)

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲

پانویس

↑ ر.ک: تنقیح المقال، ج۷، ص۱۱۷، ش۱۳۳۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۰۳، ش۷۶۷؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۰۴، ش۱۳۷۸.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۳۵۸ - ۳۵۹؛ کامل الزیارات، ص۱۱۵، ح۶؛ فضل زیارة الحسین(ع)، ص۳۰ - ۳۱، ح۳.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۳۵۸ - ۳۵۹؛ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۵۳، ح۲۷.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۳۵۸ - ۳۵۹، به نقل از: تفسیر فرات الکوفی، ص۵۶، ح۱۵؛ کامل الزیارات، ص۱۱۵، ح۶؛ مصحّف «الحسن بن سعید الأحمسی» است، به قرینه دو روایت بعدی؛ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۵۳، ح۱۲۷؛ فضل زیارة الحسین(ع)، ص۳۰ - ۳۱، ح۳؛فضل زیارة الحسین(ع)، ص۷۸ - ۷۹، ح۶۷.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۲، ص۴۷۹-۴۸۲.

[1] ر.ک: تنقیح المقال، ج۷، ص۱۱۷، ش۱۳۳۲؛ معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۰۳، ش۷۶۷؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۰۴، ش۱۳۷۸.

[2] تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۳۵۸ - ۳۵۹؛ کامل الزیارات، ص۱۱۵، ح۶؛ فضل زیارة الحسین(ع)، ص۳۰ - ۳۱، ح۳.

[3] تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۳۵۸ - ۳۵۹؛ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۵۳، ح۲۷.

[4] تفسیر کنز الدقائق، ج۱، ص۳۵۸ - ۳۵۹، به نقل از: تفسیر فرات الکوفی، ص۵۶، ح۱۵؛ کامل الزیارات، ص۱۱۵، ح۶؛ مصحّف «الحسن بن سعید الأحمسی» است، به قرینه دو روایت بعدی؛ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۵۳، ح۱۲۷؛ فضل زیارة الحسین(ع)، ص۳۰ - ۳۱، ح۳؛فضل زیارة الحسین(ع)، ص۷۸ - ۷۹، ح۶۷.

[5] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۲، ص۴۷۹-۴۸۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]