اسماعیل بن علی فزاری

آشنایی اجمالی

اسماعیل بن علی فزاری^[۱] راوی امامی‌مذهب در طبقه هفتم^[۲] است که نامش در اسناد آثاری چون تفسیر القمی^[۳] و علل الشرایع^[۴] به چشم می‌خورد و از محدثانی همچون محمد بن جمهور حدیث آموخته و روایت کرده است و قاسم بن علاء نیز از وی روایت می‌کند.

وی در کتب رجالی متقدم مهمل است، اما حسن حال و امامی بودن او از طریق قرائن استظهار می‌شود. مهم‌ترین قرینه بر حسن حال وی، نقل روایت قاسم بن علاء از اوست که به گفته شیخ طوسی از وکلای ممدوح و «جلیل القدر»^[۵] امام زمان(ع) بوده است^[۶]. مضمون روایات وی نیز تأییدکننده گرایش امامی اوست^[۷].

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴

پانویس

↑ مصحّف اسماعیل بن علی الفزاری. (ر.ک: مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۶۵۴، ش۳۷۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۷۳، ش۱۳۹۹).
که در برخی اسناد به اشتباه اسماعیل بن علیت بالفزاری ثبت شده و ضبط درست آن اسماعیل بن علی الفزاری است.
سمعانی: الفزاری: بفتح الفاء و الزای و الراء فی آخرها بعد الألف. هذه النسبة إلی فزارة و هی قبیلة کان منها جماعة من العلماء و الأئمة؛ سمعانی، الأنساب، ج۱۰، ص۲۱۲، ش۳۰۵۲.
بحار الانوار، ج۲۴، ص۱۰۰، ج۵۱، ص۵۰؛ البرهان فی تفسیر القران، ج۵، ص۴۴۹؛ نور الثقلین، ج۵، ص۳۸۶، ح۳۸؛ تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.
↑ ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۸۶۶؛ طبقات رجال الکافی، ص۳۱۴.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۳، ص۳۶۶ به نقل از تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.
↑ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۰، ح۱.
↑ رجال الطوسی، ص۴۳۶، ش۶۲۴۳.
مراد از صفوانی، «محمد بن احمد بن عبدالله بن قضاعة بن صفوان بن مهران جمال» است که در سال ۳۵۲ هجری قمری زنده بوده (رجال النجاشی، ص۵۹، ش۱۳۶) و نجاشی درباره‌اش نوشته است: شیخ الطائفة، ثقة، فقیه، فاضل. و کانت له منزلة من السلطان؛ الرجال، ص۳۹۳، ش۱۰۵۰.
↑ کشف الغمه، ج۳، ص۲۴۹.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۱۸۹-۱۹۳.

[1] مصحّف اسماعیل بن علی الفزاری. (ر.ک: مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۶۵۴، ش۳۷۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۷۳، ش۱۳۹۹).
که در برخی اسناد به اشتباه اسماعیل بن علیت بالفزاری ثبت شده و ضبط درست آن اسماعیل بن علی الفزاری است.
سمعانی: الفزاری: بفتح الفاء و الزای و الراء فی آخرها بعد الألف. هذه النسبة إلی فزارة و هی قبیلة کان منها جماعة من العلماء و الأئمة؛ سمعانی، الأنساب، ج۱۰، ص۲۱۲، ش۳۰۵۲.
بحار الانوار، ج۲۴، ص۱۰۰، ج۵۱، ص۵۰؛ البرهان فی تفسیر القران، ج۵، ص۴۴۹؛ نور الثقلین، ج۵، ص۳۸۶، ح۳۸؛ تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.

[2] ر.ک: طبقات رجال التهذیب، ص۸۶۶؛ طبقات رجال الکافی، ص۳۱۴.

[3] تفسیر کنز الدقائق، ج۱۳، ص۳۶۶ به نقل از تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.

[4] علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۰، ح۱.

[5] رجال الطوسی، ص۴۳۶، ش۶۲۴۳.
مراد از صفوانی، «محمد بن احمد بن عبدالله بن قضاعة بن صفوان بن مهران جمال» است که در سال ۳۵۲ هجری قمری زنده بوده (رجال النجاشی، ص۵۹، ش۱۳۶) و نجاشی درباره‌اش نوشته است: شیخ الطائفة، ثقة، فقیه، فاضل. و کانت له منزلة من السلطان؛ الرجال، ص۳۹۳، ش۱۰۵۰.

[6] کشف الغمه، ج۳، ص۲۴۹.

[7] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۱۸۹-۱۹۳.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]