غمره
(تغییرمسیر از الغمرة)
مقدمه
آبشخوری است از آبشخورهای مسیر مکه و منزلی است از منازل آن[۱]. این مکان را که برخی آن را از نواحی مدینه در طریق نجد عنوان کردهاند[۲]، حد فاصل بین تهامه و نجد گفتهاند[۳]. در آثار برخی از اقلیم شناسان، غمرة سوداء بین صاحه و دو کوه عمایتین معرفی شده[۴]، ضمن اینکه یاقوت حموی هم، با استناد به برخی اشعار، غمره را نام کوهی برشمرده است[۵]. برخی منابع متأخر هم، این مکان را یکی از ایستگاههای قدیمی زوّار عراقی گفتهاند در کرانه شرقی وادی العقیق بین عشیره و المِسلح در ۶ مرحلهای شمال شرق مکه. از این موضع در جریان سریه عکاشة بن محصن ذکری به میان آمده است[۶].[۷]
غمره نام یکی از منازل راه مکه به عراق که امام حسین (ع) در مسیر خویش از آنجا هم گذشت. معنای اصلی آن جای انبوه مردم و محلّ فراهم آمدن اشیاء است، سختی و شدّت، بسیاری، آب بسیار، گرداب[۸].[۹]
منابع
پانویس
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.
- ↑ ابن الفقیه، البلدان، ص۸۴.
- ↑ بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۱۰۰۲-۱۰۰۳؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.
- ↑ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۱۵۵.
- ↑ بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة، ص۲۲۸.
- ↑ لغتنامه، دهخدا.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۶۳.