ام‌عبدالله بنت جعفر

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

علامه مجلسی در کتاب بحارالانوار باب دعاهای مستجاب امیرالمؤمنین علی(ع)، ام‌عبدالله را از بانوان راوی حدیث از آن حضرت معرفی کرده و از لحن حدیث و برخورد امام با این زن به دست می‌آید که وی با امام نسبت قوم و خویشی و محرمیت هم داشته است. ام‌عبدالله گوید: من درحالی‌که آبستن بودم، با امیرالمؤمنین ملاقات کردم. آن حضرت مرا به نزد خود خواند و برایم دعا کرد و گفت: خدایا! فرزند این زن را پسر و کودک پرمیمنت و موجود مبارک و مقدسی قرار بده. پس از دعای آن حضرت من فرزند پسری به دنیا آوردم[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. بحارالانوار، ج۴۱، ص۲۰۹؛ تنقیح المقال، ج۳، ص۷۳؛ زنان دانشمند و راوی حدیث، ص۲۴۴-۲۴۵.
  2. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۷۳.