مقدمه

ام‌محجن یا محجنه بانویی سیاه پوست از اهالی مدینه بود. او زنی فقیر و با بنیه‌ای ضعیف بود که پیامبر اکرم(ص) از او سرپرستی می‌کرد[۱]. در عصر رسول الله(ص) نظافت و خدمت در مسجد از جمله کارهایی بود که زنان مسلمان انجام می‌دادند. ام‌محجن از جمله زنانی بود که مسئولیت نظافت و پاکسازی مسجد و آب و جارو کردن این مکان مقدس را برعهده گرفت. او از هیچ کوشش متواضعانه در پاکسازی و نظافت مسجد دریغ نمی‌ورزید. زن دیگری به نام خرقاء که او نیز از زنان صحابه بود، به او کمک می‌کرد. پیامبر اکرم(ص) به آنان اظهار محبت می‌کرد. ام‌محجن به این امر اهتمام ورزید تا زمانی که در عهد پیامبر اکرم(ص) وفات یافت. زنان صحابی پیکر او را شبانه دفن کردند و چون پیامبر اکرم(ص) خوابیده بود، او را بیدار نکردند، آنان خود بر پیکر او نماز خواندند و او را در بقیع به خاک سپردند.

هنگام نماز صبح چون پیامبر اکرم(ص) او را نیافت، سراغش را گرفت، جریان را گفتند. آن حضرت از آنان خواست مزار ام‌محجن را به او نشان دهند. سپس پیامبر اکرم(ص) بر مزار او ایستاد و اصحاب پشت سرش ایستادند و بر ام‌محجن نماز میت خواندند[۲]. پیامبر اکرم(ص) بر او چهار تکبیر گفت[۳]. آن حضرت این‌چنین یاد او را گرامی داشت و فرمود: «این قبرها تاریک است اما خداوند به برکت نماز من، درون قبرها را نورانی می‌کند»[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۱۴؛ اسدالغابه، ج۶، ص۲۶۳.
  2. صحیح بخاری، ج۱، ص۱۲۴ کتاب الصلاة، باب «الخدم للمسجد»، ج۲، ص۱۱۲-۱۱۳ کتاب الجنائز، باب «الصلاة على القبر»؛ الموطأ، ج۱، ص۲۲۷؛ سنن نسایی، ج۱، ص۶۹؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۱۴.
  3. اسدالغابه، ج۶، ص۲۶۳.
  4. صحیح بخاری، ج۱، ص۱۱۸.
  5. محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۳۱۴.