امهیثم بنت اسود نخعیه
مقدمه
امهیثم دختر اسود نخعیه از تابعین اصحاب و از مفاخر زنان شاعر و زنی بافضیلت و از شیعیان امیرالمؤمنین علی(ع) و محبان خاندان پیامبر اکرم(ص) بود. او همان کسی است که وقتی ابنملجم مرادی با شمشیر امام حسن(ع) قصاص شد، جسد نحس او را در آتش سوزاند و شعری هم در رثای امیرالمؤمنین سروده که از مشهورترین قصاید در رثای آن حضرت است. برخی از مورخان بر اثر تشابه وزن و قافیه این قصیده را با قصیده ابوالاسود دوئلی خلط نمودهاند و آن را به ابوالاسود نسبت دادهاند. اختلاف دو قصیده را سید محسن امین در اعیان الشیعه ذکر نموده است.[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ أعیان الشیعه، ج۳، ص۴۸۸؛ اسدالغابة، ج۶، ص۳۹؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۶۶؛ شرح نهجالبلاغه، ج۶، ص۱۲۵؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۳۱۰؛ مقاتل الطالبیین، ص۲۷. سه بیت اول این اشعار با اشعار أروی دختر حارث بن عبدالمطلب یکسان است.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۷۷.