انجشه مولی رسول الله

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

او حبشی، کنیه‌اش، «ابوماریه» و دارای صدای نیکو و دلنشینی بود. در حجة الوداع عهده‌دار ساربانی شتران زنان رسول خدا (ص) بود[۱] و برای شتران حُدی می‌خواند[۲]، چنان که براء بن مالک، حُدی‌خوان و ساربان شتران مردان بود.

از انس نقل شده است که در یکی از سفرهای رسول خدا (ص) (حجة الوداع) که زنان او همراهش بودند، غلام سیاه چهره‌ای که نامش انجشه بود، برای شتران حُدی خواند. شترها گردن‌ها را بالا آوردند و سرعت گرفتند. حضرت فرمود: «رُوَيْدَكَ يَا أَنْجَشَةُ، رِفْقاً بِالْقَوَارِيرِ»؛ «ای آنجشه، مواظب این شیشه‌ها باش»[۳]. تفسیرهای گوناگونی از این جمله رسول خدا (ص) شده است[۴][۵]

منابع

پانویس

  1. احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۰۷ و ۲۸۵؛ بلاذری، ج۲، ص۱۲۴.
  2. بیهقی، ج۱۰، ص۲۲۷؛ طیالسی، ص۲۷۲؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۴.
  3. بخاری، ج۷، ص۱۲۲؛ ابن سعد، ج۸، ص۳۹۶؛ بلاذری، ج۲، ص۱۲۴؛ ابن حجر، ج۱، ص۲۶۹. و با کمی تفاوت در عبارت، ر. ک: احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۰۷؛ دارمی، ج۲، ص۲۹۶.
  4. نووی، ج۴، ص۳۹۷؛ سید رضی، ص۳۰؛ مجلسی، ج۱۶، ص۲۹۷.
  5. محمدی، رمضان، مقاله «انجشه مولی رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص:۱۳۲.