تلاش برای استنباط احکام فرعی دین از ادلّه و منابع آن، امری با اهمّیت و ضروری:﴿فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ ﴾[۱][۲]
لزوم فهم دقیق احکام دین پیش از پرداختن به تبلیغ آن برای مردم:﴿وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَافَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ﴾[۳][۴]
تشویق به اجتهاد
تشویق به اجتهاد و فهم دین از سوی خداوند. :﴿فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ ﴾[۵][۶]
↑ از هر گروه ایشان دستهای رهسپار نمیگردند تا دین آگاه شوند؛ سوره توبه، آیه: ۱۲۲.
↑«تفقّه» از ریشه «فقه» و به معنای فهم (مجمعالبحرین) و رسیدن به مجهول از طریق معلوم است. (مفرداتراغب) این واژه میتواند اجتهاد اصطلاحی را هم در برگیرد با این توضیح که اجتهاد تلاش برای به دست آوردن تکالیف شرعی از منابع آنها است.
↑ و مؤمنان نباید همگی رهسپار (جهاد یا آموختن دانش) شوند؛ اما چرا از هر گروه ایشان دستهای رهسپار نمیگردند تا دین آگاه شوند و چون نزد قوم خود باز آمدند آنها را بیم دهند باشد که بپرهیزند؛ سوره توبه، آیه: ۱۲۲.
