بحث:دین سفیانی چیست؟ (پرسش)
پاسخ تفصیلی
- روایاتی را که به دین سفیانی پرداختهاند، به سه دسته میتوان تقسیم کرد:
- سفیانی نصرانی است.[۱] امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمودند:[۲] «... و خروج سفیانی با پرچمی سبز و صلیبی از طلاست.»[۳] این روایت بر نصرانی بودن سفیانی دلالت دارد.
- سفیانی در ابتدا مسلمان است، ولی به نصرانیت میگرود.[۴]
- سفیانی، مسلمان است.[۵] امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمودند:[۶] «... در سرزمین خشک تعداد اندکی نزد سفیانی می روند و به او می گویند: سزاوار نیست تو باعث از میان رفتن اسلام شوی، آیا ذلت مردم و فتنه هایی که آنان را فراگرفته، نمی بینی؟ از خدا بترس و خروج کن، آیا دینت را یاری نمیکنی؟» این روایت تصریح به مسلمان بودن او دارد.[۷] امام باقر(علیه السلام) نیز فرمودند:[۸] «سفیانی ... خدا را هرگز عبادت نکرده و هیچ گاه مکه و مدینه را ندیده است.» در این روایت حقیقت اسلام از او نفی شده، اما از ظاهر آن نمی توان استفاده کرد مسلمان نیست. افزون بر آن، ندیدن مکه و مدینه برای غیر مسلمان مذمت نیست. بنابراین، از آنجا که روایت یاد شده در مقام تنقیص و مذمت او به ندیدن مکه و مدینه اشاره شده، می توان فهمید که مسلمان است. آغاز قیام او از شام و بالا گرفتن کار او در آنجا که کشوری اسلامی است، می تواند قرینه و شاهدی بر اسلام ظاهری او باشد.[۹]
- در میان احادیث می توان با استفاده از روایت امام صادق(علیه السلام) که فرمودند:[۱۰] «او برای از میان بردن حکومت خراسانی به روم میرود و در حالی که به نصرانیت گرویده است از آنجا باز میگردد.»[۱۱] سایر روایات را توجیه کرد که سفیانی در ابتدا به ظاهر مسلمان است و در نهایت به آیین مسیحیان می گرود. انگیزه این گرایش می تواند بهره گیری از امکانات غرب در رویارویی با حرکت امام مهدی(علیه السلام) باشد.[۱۲]
- شیخ طوسی در کتاب الغیبه نقل کرده است:[۱۳] «سفیانی از شهرهای روم روی میآورد برای انتقام (یا در حالی که نصرانی شده) و در گردنش صلیب است ...»[۱۴] از این روایت استفاده می شود سفیانی مسیحی و یا از ساخته شده های دست مسیحیت است.[۱۵] چون در روایت کلمه منتصر آمده اما در اصل باید "متنصر" باشد، چنان که در بحار الانوار[۱۶] آمده است، یعنی، مسلمان مسیحی شده. این روایت، نشان گر این معنا نیز هست که سفیانی فرهنگ و آموزش غربی دارد و چه بسا در همان جا نشو و نما کرده باشد.[۱۷]
- ابن خلیل ازدی، می گوید:[۱۸] از امام باقر(علیه السلام) شنیدم که درباره این آیه شریفه «وقتی آنان خشم و عذاب ما را احساس کنند از آن دیار می گریزند، فرار نکنید و باز گردید به سوی آنچه اسراف می کردید و خانه هایتان. شاید از شما سؤال شود.» فرمود: «وقتی قائم(علیه السلام) قیام کند و سپاهی به سوی بنی امیه به شام گسیل دارد، آنان به سوی روم (غرب) بگریزند رومیان به آنها گویند ما شما را در سرزمین خود راه ندهیم مگر اینکه به آئین مسیحیت در آئید، آنگاه صلیب به گردن خود آویزند و رومیان آنان را به سرزمین خود راه دهند... .» مراد از بنی امیه در این روایت یاران سفیانی است که در دیگر روایات نیز بدان تصریح شده است.[۱۹]
- در نهایت باید توجه داشت از آنجا که روایات یاد شده از اسناد معتبری برخوردار نیستند، ما نمی توانیم درباره دین سفیانی به نظر قاطعانه ای دست یابیم. البته دربارۀ گرایش های دینی سفیانی، یک مطلب قطعی وجود دارد، و آن عناد و تعصب شدید او بر ضدّ شیعیان است که در روایات معتبر گزارش شده است.[۲۰] امام صادق(علیه السلام) فرمودند:[۲۱] «گویا سفیانی را میبینم (یا صاحب سفیانی را) که در میدان کوفه شما، جایگاه خود را گسترده، و منادی او فریاد می زند؛ هر کس سر شیعه علی بن ابی طالب را بیاورد هزار درهم مزد خواهد گرفت. همسایه بر همسایه می جهد و گردنش را میزند و هزار درهم را میگیرد. آگاه باشید که در آن روز حکومت شما فقط به دست زنا زادگان خواهد بود.» از این روایت چنین استفاده میشود که، وی مسلمان منحرفی است که کینه حضرت علی بن ابی طالب را به دل دارد.[۲۲]
پانویس
- ↑ ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص 647؛ آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ معجم احادیث الامام المهدی (علیه السلام)، ج۵، ص۲۲۴، ابن صفار، حسن، بصائر الدرجات، ص۱۹۹
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص 647؛ آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ عقد الدرر، ب ۴، ف ۲، ص۹۰
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص۳۱۸، ب ۱۸، ح۱۸
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ هاشمی شهیدی، زمینهسازان انقلاب جهانی حضرت مهدی(علیه السلام)، ص۶۵، به نقل از اربعین خاتون آبادی، ص۱۵۳. (این حدیث مرسله است.)
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص 116 ـ 119
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ طوسی، غیبت، ص ۲۷۸
- ↑ ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۴۷؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص ۱۱۶ـ ۱۱۹
- ↑ ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۴۷
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۱۷
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص ۱۱۶ـ ۱۱۹
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۷
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص ۱۱۶ـ ۱۱۹
- ↑ ر.ک. آیتی، نصرت الله، تأملی در نشانه های حتمی ظهور، ص ۱۳۸ ـ ۱۴۰
- ↑ طوسی، غیبت، ص ۲۷۳؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، غیبت، ص۲۸۰
- ↑ ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۴۷