بحث:عرش در کلام اسلامی
معناشناسی
"عرش" به معنای جایی است که سقف دارد و نیز جایی که سلطان بر آن مینشیند[۱]؛ اما در اصطلاح دینی عرصه زمامداری خداوند را گویند.
این اصطلاح کنایه از استیلای خداوند بر مُلک و قیام او به تدبیر امور عالَم است[۲]. عرش و پارهای مفاهیم دیگر ـ همانند کرسی، لوح و قلم ـ مفاهیمی معنوی و مربوط به عالَم غیباند که فهم انسان از راه یافتن به حقیقت آنها ناتوان است[۳]. از این رو، عدهای از مسلمانان پرسیدن درباره آنها را جایز ندانستهاند. با این حال، برخی مسلمانان از امامان شیعه (ع) پرسشهایی کردهاند و امامان به قدر توانایی و درک پرسندگان، مفاهیم یاد شده را توضیح و شرح دادهاند[۴].[۵]