بحث:عرفان اسلامی
عرفان نظری و عملی
در یک تقسیمبندی عرفان به "نظری" و "عملی" تقسیم میشود. در عرفان نظری بیشتر درباره خدا و جهان و انسان و مسائل علمی و اصطلاحات این علم بحث میشود و در عرفان عملی، اخلاق و رفتار و عبادت و سیر و سلوک عارفان مطرح میشود. عرفان شاخهها و شعبهها و گرایشهای فراوان و مختلفی دارد[۱].
عرفان عملی روابط و وظایف انسان با خود و با جهان و خدا را بیان میکند. این بخش از عرفان علم "سیر و سلوک" نامیده میشود. در این بخش از عرفان توضیح داده میشود که "سالک" برای اینکه به قله منیع انسانیت، یعنی "توحید" برسد، از کجا باید آغاز کند و چه منازل و مراحلی را باید به ترتیب طی کند و در منازل بین راه چه احوالی برای او رخ میدهد و چه وارداتی بر او وارد میشود و البته همه این منازل و مراحل باید با اشراف و مراقبت یک انسان کامل و پخته که قبلاً این راه را طی کرده و از "رسم و راه منزلها" آگاه است صورت گیرد و اگر همت انسان کاملی بدرقه راه نباشد خطر گمراهی است[۲].
تفاوت عرفان و تصوف
میان عرفان و تصوف تفاوت وجود دارد و مرز میان دراویش و صوفیه با عارفان نباید آمیخته شود، هر چند بعضی تصوف را شاخهای از عرفان دانستهاند. عرفان واقعی در معرفت و معارفی است که از طریق قرآن و اهل بیت(ع) به دست میآید و سلوک و سیره امامان بهترین الگو و نمونه عرفان عملی است[۳].
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ جواد محدثی|محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی.
- ↑ زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص۵۵۳.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی.