بحث:میمونه بنت حارث
میمونة بنت حارث بن حزن
آخرین همسر رسول خدا(ص)[۱] از قبیله «عامر بن صعصعه» و خواهر زن عباس بن عبدالمطلب بود[۲]. نام او بَرّه بود اما رسول خدا(ص) او را میمونه نامیدند[۳]. او همچنین خواهر زن شخصیتهایی همچون ولید بن مغیرة مخزومی، جعفر بن ابیطالب و حمزة بن عبدالمطلب نیز هست، چنان که خاله عبدالله بن عباس و خالد بن ولید نیز بود[۴].
میمونه در زمان جاهلیت با «مسعود بن عمرو ثقفی» ازدواج کرد، ولی پس از مدتی از او جدا شد. همسر دومش نیز ابورهم بن عبدالعزی قریشی بود[۵]. پس از وفات ابورُهم به عنوان یک بیوه در مکه زندگی میکرد و پیامبر(ص) پس از واقعه خیبر و در سفر عمرة القضا که در سال هفتم هجری انجام شد، از او خواستگاری کردند.
ازدواج پیامبر با او به این دلیل بود که از یک سو، وی با از دست دادن شوهر خود و از سوی دیگر، طرد شدن از سوی اقوام مشرک خویش، بیپناه و بیسرپرست باقی مانده بود و از این رو، پیامبر با فرستادن ابورافع و مردی دیگر از انصار و با وساطت عباس بن عبدالمطلب یا جعفر بن ابی طالب که هر دو، شوهرِ خواهران او به شمار میرفتند از او خواستگاری کردند[۶] تا بتوانند او را زیر چتر حمایت خویش قرار دهند؛ چنان که فلسفه ازدواج پیامبر(ص) با سودة بنت زمعه، امّ سلمه و امّ حبیبه نیز همین بود.
در سال وفات میمونه اختلاف است. مشهور آن است که در بازگشت از سفر حج در منزل «سرف» سال ۵۱ هجری وفات کرد و در همانجا نیز دفن شد[۷].[۸]
پانویس
- ↑ طبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۳۲؛ بحار الانوار، ج۲۱، ص۴۶.
- ↑ طبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۳۲.
- ↑ طبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۱۳۷؛ استیعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۹۱۵.
- ↑ زوجات النبی و اولاده، امیر مهنا الخیامی، ص۲۵۶ و ۲۵۷.
- ↑ سیرة النبویه، ابن هشام، ج۴، ص۲۹۶.
- ↑ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۷، ص۲۹۴؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب، ج۱، ص۲۰۷.
- ↑ نقش عایشه در تاریخ اسلام، سیدمرتضی عسکری، مجمع علمی اسلامی، ج۱، ص۱۲۶؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۷، ص۲۹۵.
- ↑ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۱۰۰۹.