بحث:گزینش الهی در قرآن

آیات اختیار

خداوند می‌فرماید: ﴿وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ[۱].

در این آیه گزینش در کنار آفرینش، مخصوص خداوند متعال دانسته شده است و از آنجا که حاکمیت و امر و نهی به معنای گزینش رفتار و کرداری است که مأمور باید انجام دهد، آیه بر حصر حاکمیّت و حق امر در ذات اقدس حق متعال دلالت دارد. مؤیّد این دلالت، سیاق این آیه و به‌ویژه جملۀ ﴿لَهُ الْحُكْمُ درآیۀ ذیل است که فرمود: ﴿وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَى وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ[۲].[۳]

پانویس

  1. «و پروردگارت هر چه خواهد می‌آفریند و می‌گزیند؛ آنان را گزینشی نیست، پاکا خداوند و فرابرترا (که اوست) از آنچه (برای او) شریک می‌آورند» سوره قصص، آیه ۶۸.
  2. «و اوست خداوند، هیچ خدایی جز او نیست، سپاس او راست در جهان نخستین و بازپسین و فرمان او راست و به سوی او بازگردانده می‌شوید» سوره قصص، آیه ۷۰.
  3. اراکی، محسن، فقه نظام سیاسی اسلام، ج۳، ص ۱۲۲.
بازگشت به صفحهٔ «گزینش الهی در قرآن».