بحث:گزینش الهی در قرآن
آیات اختیار
خداوند میفرماید: ﴿وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ﴾[۱].
در این آیه گزینش در کنار آفرینش، مخصوص خداوند متعال دانسته شده است و از آنجا که حاکمیت و امر و نهی به معنای گزینش رفتار و کرداری است که مأمور باید انجام دهد، آیه بر حصر حاکمیّت و حق امر در ذات اقدس حق متعال دلالت دارد. مؤیّد این دلالت، سیاق این آیه و بهویژه جملۀ ﴿لَهُ الْحُكْمُ﴾ درآیۀ ذیل است که فرمود: ﴿وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَى وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴾[۲].[۳]
پانویس
- ↑ «و پروردگارت هر چه خواهد میآفریند و میگزیند؛ آنان را گزینشی نیست، پاکا خداوند و فرابرترا (که اوست) از آنچه (برای او) شریک میآورند» سوره قصص، آیه ۶۸.
- ↑ «و اوست خداوند، هیچ خدایی جز او نیست، سپاس او راست در جهان نخستین و بازپسین و فرمان او راست و به سوی او بازگردانده میشوید» سوره قصص، آیه ۷۰.
- ↑ اراکی، محسن، فقه نظام سیاسی اسلام، ج۳، ص ۱۲۲.