تمیم بن حذیم ناجی

(تغییرمسیر از تمیم بن خزیم)
تمیم بن حذیم ناجی
تصویر نمادین جنگ صفین
نام کاملتمیم بن حذیم ناجی
جنسیتمرد
از قبیله
برادرعبدالرحمن بن حذیم
از اصحابامام علی
حضور در جنگجنگ صفین
مشخصات حدیثی
مشایخ اوامام علی
راویان از اوابوبکر حضرمی

آشنایی اجمالی

تمیم بن حذیم ناجی کوفی از اصحاب امام علی(ع) بود[۱] و از آن حضرت روایت کرده است[۲]. تمیم بن حذیم از محدثانی همچون ابن عباس[۳]، اشعث بن قیس[۴] و عقبة بن حمیری[۵] حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان جابر بن یزید جعفی[۶] و برادرش عبدالرحمن بن حذیم الکوفی[۷] می‌باشند. با توجه به راویان وی که تا اواخر قرن اول هجری زنده بوده‌اند، او از راویان طبقه دوم به شمار می‌رود[۸].

در کتب رجالی قدما نزاعی درباره شخصیت وی وجود ندارد و تنها برقی و شیخ طوسی از او یاد کرده‌اند[۹]. برقی او را از خواص اصحاب امیر مؤمنان(ع) شمرده که در رکاب آن حضرت در جنگ‌ها حضور داشته است[۱۰]. با توجه به این منزلت، بزرگانی چون علامه حلی و ابن داوود بر وثاقت وی تأکید کرده‌اند و نام او را در بخش نخست کتب رجالی خود آورده‌اند[۱۱]. طبق روایتی که وی نقل می‌کند، گویا در زمان امام علی(ع) هنگام عزیمت به بصره زمین‌لرزه‌ای رخ داد و حضرت با دست بر زمین کوبیدند و درباره تفاوت آن با زلزله قیامت با یاران سخن گفتند[۱۲].[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. وَ مِنْ خَوَاصِّهِ تَمِیمُ بْنُ حِذْیَمٍ النَّاجِی وَ قَدْ شَهِدَ مَعَ عَلِیٍّ(ع). الإختصاص، ص۴.
  2. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۴، ص۳۸۹ به گزارش از علل الشرائع، ج۲، ص۵۵۵، ح۵.
  3. إکمال الکمال، ج۲، ص۴۰۵؛ طوسی، الأمالی، ص۲۴۷، ح۴۳۵.
  4. وقعة صفین، ص۱۶۹.
  5. إکمال الکمال، ج۲، ص۴۰۵؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۴۹، ص۴۷۳.
  6. وقعة صفین، ص۲۳۰، ۲۴۴، ۲۷۲ و...
  7. إکمال الکمال، ج۲، ص۴۰۵.
  8. الموسوعة الرجالیه، ج۴، ص۸۲.
  9. سمعانی در عنوان الناجی نوشته است: بالنون المشددة و الجیم بعد الألف، هذه النسبة إلی بنی ناجیة، و هم عدد کثیر من بنی سامة بن لؤی. سمعانی، الأنساب، ج۵، ص۴۴۲.
  10. من خواص أمیر المؤمنین(ع) و قد شهد مع علی(ع). ر.ک: رجال البرقی، ص۴؛ رجال الطوسی، ص۵۸؛ خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۱۹۲.
  11. ر.ک: ابن داود، الرجال، ص۷۶، ش۲۶۹؛ خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۲۸، ش۲.
  12. ر.ک: أ. منابع شیعی: رجال البرقی، ص۴؛ رجال الطوسی، ص۵۸، ش۴۹۱؛ ابن داود، الرجال، ص۷۶، ش۲۶۹؛ خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۲۸، ش۲؛ منهج المقال، ج۳، ص۱۰۵، ش۸۹۳؛ جامع الرواه، ج۱، ص۱۳۲، ش۱۰۴۶؛ منتهی المقال، ج۲، ص۱۸۷، ش۴۹۶؛ تنقیح المقال، ج۱۳، ص۱۷۵، ش۳۳۲۵؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۶۳۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۸۵، ش۱۹۲۶-۱۹۲۷؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۷۳، ش۲۲۹۶-۲۲۹۷؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۴۲۳، ش۱۲۳۴.
    ب. منابع سنی: إکمال الکمال، ج۲، ص۴۰۵؛ التاریخ الکبیر، ج۲، ص۱۵۲، ش۲۰۲۱.
  13. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۵، ص۳۸-۴۷.