حبیبه بنت ابیامامه
مقدمه
حبیبه دختر ابیامامه اسعد بن زراره انصاری همسر سهل بن حنیف انصاری بود. حبیبه از اصحاب رسول الله(ص) و امیرالمؤمنین علی(ع) و از موالیان و محبان خاندان رسالت(ع) و از زنان فاضل و برجسته شیعه در قرن اول هجری بود. همسرش سهل صحابی پیامبر اکرم(ص) و از اصحاب خاص امیرالمؤمنین علی(ع) بود. رسول الله(ص) بین سهل و امیرالمؤمنین عقد اخوت برقرار کرد[۱]. سهل پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) در زمره حامیان حضرت علی(ع) و از مخالفان خلافت ابوبکر بود[۲]. او در مقام اعتراض به سخنی از رسول الله(ص) استناد کرد که از علی(ع) به عنوان امام پس از خود یاد کرد[۳]. نام سهل در شمار شرطة الخمیس ذکر شده و آنان کسانی بودند که عهد کردند تا پای جان در رکاب امیرالمؤمنین باشند و در مقابل بهشت به ایشان وعده داده شده بود[۴]. سهل در سال ۳۸ه پس از بازگشت از صفین در کوفه درگذشت. امام خود او را کفن کرد و بر او نماز خواند و در مرگش بسیار متأثر شد[۵]. حبیبه که از زنان شجاع بود در کنار همسر خود به دفاع از حق آل محمد(ص) میپرداخت و سرانجام در سال ۴۰ ه در کوفه درگذشت[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۷۱.
- ↑ اختیار معرفة الرجال، ص۳۸؛ رجال برقی، ص۶۳.
- ↑ اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱، ص۱۰۳.
- ↑ رجال برقی، ص۴.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۷۲؛ اختیار معرفة الرجال، ص۳۶.
- ↑ تراجم اعلام النساء، ج۲، ص۹.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۸۶.