حسن بن شاذان واسطی

(تغییرمسیر از حسن بن خلف بن شاذان)

آشنایی اجمالی

حسن بن شاذان واسطی، از محدثان امامی‌مذهب و راویان طبقه هفتم است که نامش در کتب رجالی متقدم شیعه نیامده، اما طبق روایتی با امام رضا(ع) مکاتبه داشته و از آن حضرت و با یک واسطه از امام هادی(ع) روایت کرده است[۱]. با وجود توثیق وی در منابع اهل سنت[۲]، آیت‌الله خویی دلالت این مکاتبه بر حسن حال او را به دلیل ضعف سند نپذیرفته است[۳]؛ وی به سال ۲۴۶ هجری قمری درگذشت[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. طب الأئمه(ع)، ص۵۱: «الْحَسَنُ بْنُ شَاذَانَ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الثَّالِثِ(ع) قَالَ: خَیْرُ الْأَشْیَاءِ لِحُمَّی الرِّبْعِ أَنْ یُؤْکَلَ فِی یَوْمِهَا الْفَالُوذَجُ الْمَعْمُولُ بِالْعَسَلِ وَ یُکْثَرُ زَعْفَرَانُهُ وَ لَا یُؤْکَلُ فِی یَوْمِهَا غَیْرُهُ».
  2. تهذیب الکمال، ج۶، ص۱۴۰، ش۱۲۲۶: قال أبو حاتم: شیخ. و قال أبوبکر الخطیب: کان ثقة. و ذکره أبو حاتم بن حبان فی کتاب الثقات.
  3. معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴۸، ش۲۸۷۰.
  4. تاریخ بغداد، ج۷، ص۳۱۶؛ تهذیب الکمال، ج۶، ص۱۴۰، ش۱۲۲۶: مات الحسن بن شاذان الواسطی ببغداد سنة ست و أربعین و مائتین.
  5. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۵۲۱-۵۲۵.