حلبس بن زیاد بن غطیف طائی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی برادر مادری عدی بن حاتم طائی است. طی از قبایل عرب جنوبی است که در همسایگی بنی اسد بن خریمه در نجد ساکن بودند[۱]. ابن حجر[۲] وی را در شمار مخضرمان آورده است. حلبس گوید: به نوار[۳] گفتم: مادر، از حالات حاتم طائی بگو. نوار گفت تمام حالات حاتم عجیب بود. سالی قحطی بود و یقین به هلاکت خود داشتیم، حاتم اسب سواری خود را نیز کشت و به همسایه‌ها داد و خود لقمه ای از آن نخورد.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. کحاله، معجم المولفین، ج۱، ص۲۱.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۲.
  3. زن حاتم طائی که بعد از مرگ حاتم، زیاد بن غطیف با او ازدواج کرد.
  4. محمدی، رمضان، مقاله «حلبس بن زياد بن غطيف طائی »، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۳.