حماس بن قیس بن خالد دئلی

(تغییرمسیر از حماس بن قیس بن خالد)

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی دیلی از قبیله بنی‌بکر بن کنانه است[۱]. ابن حجر[۲] نام پدر حماس را قیس و به قولی خالد بن قیس دانسته است، اما همه کسانی که از وی یاد کرده‌اند، نسب او را حماس بن قیس بن خالد ذکر کرده اند[۳]. در شرح حال وی تنها به این روایت اکتفا شده است که وی زمان فتح مکه (سال هشتم)، همراه صفوان بن امیه و عکرمة بن ابوجهل و سهیل بن عمرو برای نبرد با رسول خدا(ص) در خندمه[۴]، گرد هم آمده بودند. حماس بن قیس بکری سلاحی آماده کرده بود و آن را تیز می‌کرد. زن حماس از او پرسید: شمشیر را برای چه آماده میکنی؟ حماس گفت: برای محمد و یاران او. زنش گفت: گمان نمیکنم کسی بتواند در برابر محمد و سپاهیانش مقاومت کند. حماس گفت: امیدوارم که یکی از یاران او را برای خدمتکاری تو به خانه آورم. در نخستین رویارویی مسلمانان با مشرکان در خندمه دوازده نفر از مشرکان کشته شدند و سپاه آنان شکست خورد. حماس نیز که از آنان بود به سرعت خود را به خانه رساند و به زنش گفت: در خانه را ببند زنش گفت پس خادم چه شد؟ گفت: اگر دیده بودی که صفوان و عکرمه فرار کردند و با شمشیر مسلمانان سر و دست بریده می‌شد، مرا ملامت نمی‌کردی[۵]. سپس در معذور بودن خود شعری گفت که مضمون آن چنین است: و تو نیز (ای زن) اگر شاهد واقعه خندمه بودی که صفوان و عکرمه هر دو گریختند و ابوزید (سهیل بن عمرو) مانند بیوه‌زن ایستاده بود و شمشیرهای مسلمانان دست و ساعد و سر آنان را می‌برید، مرا معذور می‌داشتی و در سرزنش من چیزی نمی‌گفتی[۶]. با این حساب، حماس نیز همانند دیگر قریش از مسلمانان پس از فتح مکه است.[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۴۰۷؛ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۵۰۸.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۰۳.
  3. ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۴۹؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۵۳؛ واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۳؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۵۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۳۹۳؛ مقریزی، امتاع الاسماع، ج۱، ص۳۸۶.
  4. نام کوهی در مکه بنگرید: بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۵۱۲.
  5. طبری، تاریخ، ج۳، ص۵۷؛ مقریزی، امتاع الاسماع، ج۱، ص۳۸۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۰۳.
  6. ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۵۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۵۳.
  7. محمدی، رمضان، مقاله «حماس بن قيس بن خالد دئلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۵.