حوریه بنت خالد کنانیه
مقدمه
حوریه دختر خالد کنانیه مکنی به امحکیم و بنت خالد از زنان شجاع و شاعره شیعی بود. وی در مدینه متولد شد و هنگامی که به سن رشد رسید به عقد ازدواج عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب درآمد. وقتی که عبیدالله بن عباس از جانب امیرالمؤمنین علی(ع) حاکم و والی یمن تعیین شد او همراه همسر خود به یمن رفت. در سال چهل هجری هنگامی که بسر بن ارطاة از طرف معاویه مأمور قتلعام شیعیان یمن گردید و بیش از سی هزار شیعه را به قتل رساند عبیدالله بن عباس تاب مقاومت نداشت و به ناچار عقبنشینی کرده و متواری شد. بُسر دو کودک خردسال عبیدالله به نامهای سلیمان و داوود را در نهایت قساوت سر برید. حوریه بسیاری از زنان قبیله خود کنانه را جمع کرده و راهپیمایی نمودند حوریه در مقابل بسر فریاد برآورد که وای بر شما سپاه کفر اگر به رغم شما مردان ما مقصر هستند گناه این کودکان خردسال چیست که هرگز در جاهلیت و اسلام کسی دست به چنین جنایاتی نزده است؟ بسر گفت: به خدا سوگند قصد کرده بودیم که تمام شماها را قتلعام کنیم. حوریه گفت: به خداوند سوگند کشتار ما بسیار گواراتر از آن است که شاهد قتل کودکان بیگناه خود باشیم سپس در هجو وی قصیدهای سرود[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ ر.ک: معادن الجواهر، ج۱، ص۳۶۰؛ ریاحین الشریعه، ج۳، ص۳۷۷-۳۷۸؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۳۵۷.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۸۸.