خالد جهنی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

نسبش معلوم نیست، اما با توجه به نسبتش به «جُهَنی» او از بنی‌جهینه، از قبیله‌های قضاعه است[۱]. ابن حجر[۲] شرح حالش را در بخش توهمات آورده است و می‌گوید: به سبب اشتباهی که در برگرداندن ضمیر به مرجع خود در سلسله سند خطبه‌ای طولانی از رسول خدا(ص) رخ داده است، توهم شده که وی از رسول خدا(ص) حدیث شنیده است. چنان‌که ذهبی[۳] به چنین روایتی اشاره کرده و اسناد آن، از جمله خالد را مجهول دانسته است. ابن حجر[۴] در تفصیل موضوع می‌گوید: ذهبی این مطلب را از ابن قطان[۵] گرفته است، در حالی که ابن قطان در اشکال خود به استاد روایت، به خالد متعرض نشده است. همان‌گونه که دارقطنی[۶] نیز گزارش مربوط به خطبه مورد اشاره را با سند کامل آورده است ولی خالدی که ذهبی او را مجهول دانسته در اسناد روایت دارقطنی هیچ نقشی ندارد و راوی حدیث، زید بن خالد است[۷]. افزون بر آنکه ناقل این خطبه را افراد دیگری نیز دانسته‌اند[۸].[۹]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن کلبی، نسب فَقد والیمن الکبیر، ج۳، ص۴۴؛ سمعانی، الأنساب، ج۲، ص۱۳۴.
  2. ابن حجر، الاصابة، ج۲، ص۳۱۵.
  3. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۲، ص۵۰۶.
  4. ابن حجر، الاصابة، ج۲، ص۳۱۵.
  5. به احتمال ابن قطّان فاسی قاضی ابوالحسن علی بن محمد، م۶۲۸.
  6. ر.ک: سنن دارقطنی، ج۴، ص۱۶۱.
  7. متن خطبه و سند آن را بنگرید: عجلونی، کشف الخفاء، ج۱، ص۳۹۳؛ دارقطنی، سنن، ج۲، ص۱۶۱؛ قضاعی، مسند الشهاب، ج۱، ص۶۶ و ج۲، ص۲۲۲.
  8. ابن ابی‌شیبه، المصنف، ج۸، ص۱۶۲؛ عبدالرزاق سمعانی، الانساب، ج۱۱، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابة، ج۲، ص۳۱۶.
  9. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «خالد جهنی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۱۳.