خدیج بن سلامة بن اوس بلوی

آشنایی اجمالی

وی را با توجه به نسبتش می‌توان از تیره بلی بن عمرو از قضاعه^[۱] دانست. گفته‌اند وی هم‌پیمان بنی‌حرام از انصار بود^[۲]. نام پدرش را اویس^[۳]، سالم و اوس نیز آورده^[۴] و کنیه‌اش را ابوشباب^[۵]، ابورشید ابن عبدالبر^[۶] و ابوشباث^[۷] گفته‌اند که قطعاً در برخی موارد تصحیف است. ابوموسی^[۸] به اعتبار اختلاف در نام پدرش دو عنوان آورده است. او از ابن‌ماکولا تبعیت کرده که دو صحابی با نام‌های خدیج بن سلامه و خدیج بن سالم معرفی کرده است^[۹].

برخی منابع به نقل از موسی بن عقبه، طبری و دیگران او را از کسانی شمرده‌اند که سال سیزدهم در عقبه دوم^[۱۰] حاضر بود؛ اما در بدر و احد شرکت نداشت^[۱۱] که دلیل آن دانسته نیست. وی در غزوات پس از احد شرکت کرد^[۱۲]. از زندگی او و نیز زمان درگذشتش در دوره‌های بعدی اطلاعی در دست نیست.^[۱۳]

جستارهای وابسته

بنی‌قضاعه (قبیله)

منابع

خانجانی، قاسم، مقاله «خدیج بن سلامة بن اوس بلوی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ ر.ک: ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۴۴۰.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.
↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.
↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۰۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.
↑ مدینی، م۵۸۱.
↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰؛ نیز، ر.ک: ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۹۸.
↑ به همراه همسرش، ام منیع، ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۰۰.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.
↑ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۹۸؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹.
↑ خانجانی، قاسم، مقاله «خدیج بن سلامة بن اوس بلوی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۲۶.

[1] ر.ک: ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۴۴۰.

[2] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.

[3] بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.

[4] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.

[5] بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۰.

[6] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹.

[7] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۰۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.

[8] مدینی، م۵۸۱.

[9] ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰؛ نیز، ر.ک: ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۹۸.

[10] به همراه همسرش، ام منیع، ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۳۰۰.

[11] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۰.

[12] ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۹۸؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۹.

[13] خانجانی، قاسم، مقاله «خدیج بن سلامة بن اوس بلوی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۲۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]