خطبه ۱۰۲ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۰۲)
مقدمه
این خطبه از دو بخش تشکیل یافته:
- بخش اوّل که قسمت کوتاهی است، اشاره به حوادث سخت روز رستاخیز دارد، که خداوند اوّلین و آخرین را برای رسیدگی به حساب دقیق و دادن پاداش و کیفر اعمالشان جمع میکند.
- در بخش دوم اشاره به فتنههای وحشتناکی دارد که همچون پارههای شب تاریک روی میآورند و مردم را در فشار شدید قرار میدهند و سرانجام گروهی از مجاهدان راستین، در برابر آنها به پا میخیزند. امام(ع) در این بخش مخصوصا روی شهر بصره انگشت میگذارد و به فتنههایی که دامن این شهر را میگیرد، اشاره میکند[۱].
