خطبه ۱۲۷ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۲۷)
مقدمه
امام(ع) این خطبه را در برابر «خوارج» ایراد کرد و مخاطبان اصلی، آنها بودند هر چند نفع خطبه، عام است و در واقع از چند بخش تشکیل میشود:
- در بخشی از این خطبه(ع) امام بطلان نظریه «خوارج» را در خصوص کافر دانستن مرتکبین گناهان کبیره، و حکم به قتل عموم است پیامبر(ص) با استدلال قوی آشکار میسازد.
- در بخش دیگری به غفلت و جهل آنان، اشاره میکند که در دشمنی راه تفریط را پیمودهاند همانگونه که گروه دیگری در دوستی راه افراط و غلوّ را طی کردهاند و هر دو گروه را گمراه میشمرد.
- در بخش سوّم تأکید بر همگام شدن با معظم مسلمین و اجتناب از تکروی فرموده و از تفرقه و جدایی برحذر میدارد و شعار «خوارج» را یک شعار گمراهکننده و خطرناک میشمرد.
- در بخش چهارم اشاره به اشتباه «حکمین» میکند و این نکته را روشن میسازد که آنها وظیفه داشتند دستور قرآن را احیا کنند ولی آنها به راه خطا رفتند به همین دلیل حکم آنها هیچ گونه ارزشی ندارد[۱].
