خطبه ۱۳۲ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۳۲)
مقدمه
این خطبه، مشتمل بر «مواعظ» و پند و اندرز و توصیه به «زهد» در دنیاست و به طور دقیقتر از چهار بخش تشکیل شده است:
- حمد و ثنای الهی با ذکر اوصاف ویژهای از خداوند و شهادت خالصانه به نبوت پیامبر اکرم(ص).
- اشاره به فرا رسیدن پایان عمر و جدا شدن انسان از تمام سرمایههای زندگی دنیا.
- لزوم عبرت گرفتن از زندگی پیشینیان، آنهایی که اموال و ثروتهای فراوانی جمع کردند و سرانجام خانههایشان قبرشان شد، و اموال و همسرانشان به دست دیگران افتاد.
- لزوم بهرهگیری از فرصتهایی که در دنیا در دست داریم، برای فراهم ساختن زاد و توشه آخرت[۱].
