خطبه ۱۳۷ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۳۷)
مقدمه
محورهای اصلی خطبه عبارتاند از:
- پیمان شکنی «طلحه و زبیر» به بهانه شرکت علی(ع) در قتل «عثمان» در حالی که آنها بودند که مردم را بر ضدّ «عثمان» تحریک میکردند.
- نصیحت آمیخته به تهدید نسبت به «طلحه و زبیر» تا دست از فتنهانگیزی خود بردارند و به جمهور مسلمین بپیوندند.
- اشاره به مسأله بیعت و اینکه من طالب حکومت نبودم، شما مردم بودید که به اصرار مرا وادار به پذیرش بیعت کردید.
- در پایان امام(ع) به «طلحه و زبیر» نفرین میکند همان نفرینی که سرانجام دامان هر دو را گرفت[۱].