خطبه ۱۳۷ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۱۳۷)

مقدمه

محورهای اصلی خطبه عبارت‌اند از:

  1. پیمان شکنی «طلحه و زبیر» به بهانه شرکت علی(ع) در قتل «عثمان» در حالی که آنها بودند که مردم را بر ضدّ «عثمان» تحریک می‌کردند.
  2. نصیحت آمیخته به تهدید نسبت به «طلحه و زبیر» تا دست از فتنه‌انگیزی خود بردارند و به جمهور مسلمین بپیوندند.
  3. اشاره به مسأله بیعت و اینکه من طالب حکومت نبودم، شما مردم‌ بودید که به اصرار مرا وادار به پذیرش بیعت کردید.
  4. در پایان امام(ع) به «طلحه و زبیر» نفرین می‌کند همان نفرینی که سرانجام دامان هر دو را گرفت‌[۱].

منابع

پانویس