خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۱۶۷)

مقدمه

این خطبه که به دو بخش تقسیم شده، مشتمل بر تذکّرات و اندرزهای مختلفی است که ممکن است چنین تصور شود پیوندی در میان بخش‌های خطبه نیست؛ اما این موضوع ممکن است به جهت این باشد که مرحوم سیّد رضی این خطبه را از خطبه مشروح‌تری که امام علی(ع) در اوایل خلافتش ایراد کرده بود، گلچین کرده است. به هر حال، این خطبه چند محور عمده را تعقیب می‌کند:

  1. در بخش اول، از عظمت قرآن مجید و هدایتگر بودن آن سخن می‌گوید و بر پیروی از تعلیماتش تأکید می‌کند.
  2. در قسمت دیگری از این بخش بر ادای فرائض و اهمّیّت رعایت واجبات و ترک محرمات تأکید فرموده است.
  3. و در انتها سخن از اهمّیّت حقوق مسلمانان و حفظ احترام آنها و ترک اذیت و آزار آنها به میان آمده است.
  4. در بخش دوم مخاطبان خود را به آمادگی برای مرگ و قیامت و سبکبار بودن در این راه توصیه کرده و در پایان خطبه بر تقوا در برابر هر شخص و هر چیز و اطاعت از پروردگار تأکید می‌فرماید[۱].

منابع

پانویس