خطبه ۲۰۴ نهج البلاغه

این مدخل زیرشاخهٔ بحث نهج البلاغه است. مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

از عنوانی که مرحوم سیّد رضی به خطبه داده استفاده می‌شود که امام(ع) کرارا اصحاب خود را مخاطب ساخته و این سخن را تکرار می‌فرمود. نیز از روایتی که در مصادر نهج البلاغه آمده استفاده می‌شود که آن حضرت بعد از نماز عشا سه بار مردم را صدا می‌زد تا همه بشنوند و این سخن را به گوش آنها می‌رساند.

این خطبه در واقع هشداری است به همه انسان‌ها که زندگی دنیا کوتاه است و منازل وحشتناکی از قبر، برزخ و قیامت در پیش‌رو است که باید آماده آن شوند. هشداری است به قطع وابستگیهای بی‌حدّ و حساب به دنیا و اینکه عمر دنیا کوتاه است و پایان عمر نزدیک؛ هشداری است برای فراهم کردن زاد و توشه تقوا جهت سفر طولانی و خطرناکی که در پیش است.

منابع

1. مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۹