خطبه ۲۱۱ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۲۱۱)
مقدمه
این خطبه در واقع از یک بخش تشکیل شده و آن بیان شگفتیهای خلقت زمین و آسمان، از آغاز خلقت گرفته تا به امروز است و در آن به نکات مختلفی اشاره شده است:
- قدرت عظیم الهی در آفرینش جهان.
- آغاز خلقت زمین و آسمان و اینکه در ابتدا توده عظیمی از مادّهای مذاب همچون دریایی پهناور بوده است.
- تشکیل لایه جدید بر سطح این دریای مذاب و سپس تشکیل کره زمین و سایر کرات آسمانی.
- پیدایش چین خوردگیهای زمین و تشکیل کوهها و قلّههای بلند سر به آسمان کشیده.
- حمد و تسبیح خداوند به سبب این آفرینش عظیم و عبرت گرفتن از برنامه شگفتانگیز آفرینش[۱].