خطبه ۲۲۲ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۲۲۲)
مقدمه
در این خطبه چند بخش مهم وجود دارد:
- در بخش اوّل پیش از هرچیزی امام به بیان اهمّیّت ذکر خدا و آثار آن بر روح و جان آدمی میپردازد و با تعبیرات مؤثّری آن را شرح میدهد.
- در بخش دوم به حاملان اذکار در هر عصر و زمان و برنامههای او اشاره میکند که چگونه بندگان خدا را از انحراف رهایی میبخشند و چراغهای پر فروغی بر سر راه آنها مینهند.
- در بخش سوم سخن از صفات آنهاست و از بیاعتنایی آنان به زرق و برق دنیا، پرهیز از گناه، طرفداری از عدالت و امر به معروف و نهی از منکر.
- در بخش چهارم حال آنها را در قیامت به هنگام انتشار نامههای اعمال و آماده شدن بندگان برای حساب شرح میدهد و از عاقبت محمود و نتایج بسیار گرانبهای اعمال آنها سخن میگوید.
- در پنجمین بخش به مخاطبان خود دستور میدهد که به حساب خویش برسند و خودشان داور اعمالشان باشند[۱].
