خطبه ۲۳۸ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۲۳۸)

مقدمه

این خطبه در واقع از دو بخش تشکیل یافته است:

  1. در بخش اوّل امام شامیان را نکوهش می‌کند و آنها افرادی سنگدل و بی‌ریشه معرفی می‌نماید که باید تربیت شوند و همچون افراد قاصر تحت ولایت و قیمومت شخص آگاهی قرار گیرند. آنها نه از مهاجرانند و نه از انصار (که به اصول اسلام آشنا باشند و برای بقای آن دل بسوزانند).
  2. در بخش دوم به مسئله حکمین اشاره می‌کند و می‌فرماید: شامیان برای این مسئله عمرو عاص را انتخاب کردند که بهترین کسی بود برای حفظ منافع نامشروعشان و شما ابو موسی اشعری را برای حکمیّت انتخاب کردید که دورترین افراد از اهداف شما بود. شما می‌بایست سینه عمرو عاص را با مشت گره کرده عبد اللّه بن عباس می‌شکستید؛ نه به وسیله فرد ناتوانی همچون ابوموسی[۱].

منابع

پانویس