خطبه ۸۶ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۸۶)
مقدمه
این خطبه، در واقع از شش بخش تشکیل یافته است:
- در قسمت اوّل: به بیان اوصاف پروردگار پرداخته شد، صفاتی که توجّه به آن، تأثیر عمیق تربیتی در انسان دارد و او را از گناهان باز میدارد و به نیکیها دعوت میکند.
- در بخش دوم: مردم را موعظه میکند که در این دنیای زودگذر، به تهیّه زاد و توشه برای آخرت بپردازند و هدف آفرینش خویش را فراموش نکنند.
- در بخش سوم: به اهمیّت قرآن میپردازد که خداوند در آن اتمام حجّت کرده و گفتنیها را در هر زمینه گفته است.
- در بخش چهارم: به مردم هشدار میدهد تا از خواب غفلت برخیزند و در باقی مانده عمر خویش، به جبران گذشته بپردازند و مراقب وسوسههای شیاطین بوده باشند.
- در بخش پنجم: سعادتمندان و شقاوتمندان را با ذکر اوصافی معرفی میفرماید.
- و سرانجام در آخرین بخش: به چند قسمت از صفات رذیله اشاره کرده و مردم را از آن برحذر میدارد و بهترین انسانها را با ذکر اوصافی معرّفی میفرماید.
مجموعه این بخشهای پنجگانه، نسخه شفابخشی را برای بیماردلان و غافلان مغرور تشکیل میدهد[۱].
