خلده زرقی خزرجی انصاری
آشنایی اجمالی
وی مدنی است[۱]. تنها آگاهی صحابهنگاران از او از طریق روایتی است که نوهاش عمر بن عبدالله بن خلده از پدرش از جدش نقل کرده که مضمون آن چنین است: رسول خدا(ص) به خلده فرمود: ای خلده، کسی را پیدا کن که بتواند شتر مرا بدوشد. مردی آمد. خلده گفت: نامت چیست؟ گفت: «حرب» (جنگ). گفت: برو. مرد دیگری آمد و خلده از نامش پرسید و او گفت: «یعیش» (زندگی). گفت: ای یعیش، شتر را بدوش[۲]. مشابه این روایت در «الموطأ مالک»[۳] و «سبل الهدی»[۴] آمده است و از این روایت برای جواز تفأل و نه تطیر و نیز واگذاری کارها به افرادی که اسامی نیکو دارند استفاده شده است[۵].[۶]
جستارهای وابسته
- عمر بن عبدالله بن خلده (نواده)
منابع
پانویس
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۲؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۱۸۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۸۸.
- ↑ مالک بن انس، کتاب الموطأ، ج۲، ص۹۷۳.
- ↑ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۴، ص۷۹.
- ↑ بنگرید: ابن عبدالبر، التمهید، ج۲۴، ص۷۱؛ مقریزی، إمتاع الأسماع، ج۲، ص۲۷۳ و ص۳۰۷؛ سهیلی، الروض الأنف، ج۱، ص۳۴۱.
- ↑ هدایتپناه، محمدرضا، مقاله «خلده زرقی خزرجی انصاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۵۰.