ذوالغره جهنی
آشنایی اجمالی
وی از جهینه تیرهای از قبیله قضاعه است. نسب وی را هلالی و طائی نیز گفتهاند[۱]. عدهای ذوالغره را لقب یعیش جهنی دانستهاند[۲] و برخی نیز به جهت وجود سپیدی در صورت براء بن عازب، ذوالغره را لقب براء دانستهاند[۳]، در حالی که براء، نه جهنی است نه هلالی و نه طائی[۴]. تنها مستند صحابی بودن ذوالغره نقل حدیثی از اوست که در صحت آن تردید شده است[۵]. وی گوید: عربی نزد رسول خدا(ص) آمد و از نماز در محل نگهداری شتران و گوسفندان پرسید. آن حضرت نماز در محل نگهداری شتران را اجازه نداد، اما در محل نگهداری گوسفندان را جایز دانست[۶]. ابن حجر[۷] سند روایت را ضعیف دانسته است.[۸]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۶۹.
- ↑ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۵، ص۲۸۲۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۰.
- ↑ ابن ماکولا، الإکمال، ج۷، ص۱۴.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۹.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۵.
- ↑ ابن ابیعاصم، الآحاد والمثانی، ج۵، ص۱۲۶؛ ابن معین، تاریخ، ج۱۴، ص۱۶.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۵.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «ذوالغره جهنى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۲.