آشنایی اجمالی

نام وی معلوم نیست. ابن حجر[۱] این عنوان را در بخش اول الاصابه (صحابه) آورده و مستند صحابی بودن وی را روایتی دانسته که ابن ابی‌الدنیا[۲] در کتاب المرض والکفارات از طریق ربیع بن صبیح نقل کرده است. بر پایه این خبر، روزی رسول خدا(ص) نزد ذوالنخامه رفت و او را در تب شدیدی دید. فرمود: چند روز است در این حال هستی؟ گفت: هفت روز. فرمود: آیا دوست داری عافیت تو را از خدا بخواهم یا می‌توانی سه روز در این حال صبر کنی تا همانند روزی باشی که تازه از مادر متولد شدی؟ در پاسخ گفت: ای رسول خدا! صبر می‌کنم. البته ابن حجر[۳] افزون بر مرسل دانستن این روایت سند آن را نیز ضعیف می‌داند.[۴]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۹.
  2. عبدالله بن محمد، م ۲۸۱.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۹.
  4. ابوالقاسمی، عظیم، مقاله «ذوالنخامه»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۴.