ذوخیوان همدانی بمانی

آشنایی اجمالی

وی منسوب به همدان، از قبیله‌های یمن است[۱]. نامش عک بوده، و ذوخیوان لقب اوست[۲]. مستند صحابی دانستن وی روایتی است که شعبی از عامر بن شهر همدانی (از کارگزاران رسول خدا(ص) در یمن) نقل کرده است، بر اساس این روایت، هنگامی که رسول خدا(ص)، مالک بن مراره رهاوی را به سوی قبیله‌های یمن گسیل کرد (سال نهم)، عک ذوخیوان که مسلمان شده بود و دهکده و اموال فراوانی داشت، نزد پیامبر(ص) آمد و پس از اظهار اسلام خویش، برای دهکده و اموال خود تقاضای امان کرد، رسول خدا(ص) نیز با قبول درخواست وی، در نامه‌ای که به دست خالد بن سعید بن عاص نوشته شد، به او امان داد[۳]. گفتنی است برخی کسان نویسنده نامه را مالک بن سعید گفته‌اند، ولی عبدان همان خالد را صحیح می‌داند[۴].[۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: سمعانی، الأنساب، ج۵، ص۶۴۷.
  2. ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۶۹ و ۳۸۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۳.
  3. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۰۵؛ أبوداود، سنن، ج۲، ص۴۰؛ ابویعلی، مسند، ج۱۲، ص۲۷۸.
  4. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۶؛ احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج۳، ص۴۲۵.
  5. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «ذوخیوان همدانی یمانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۵.