ذودجن حبشی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

نام وی را ذوجدن (صاحب صدای خوش) نیز گفته‌اند[۱]، اما ابن منده ذودجن (مانوس با کبوتر) را صحیح دانسته است[۲]. او از اهالی حبشه است و همراه هفتاد تن از حبشی‌ها از جمله ذومهدم، پادشاه حبشه در وفدی حضور رسول خدا(ص) رسید و مسلمان شد[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. ابونعيم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۰۳۹.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۳.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۴.
  4. محمدی، رمضان، مقاله «ذودجن حبشی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۵.