رافع بن سالم فزاری

آشنایی اجمالی

با توجه به نسبتش وی از تیره بنی‌فزاره[۱] از قبیله عدنانی غطفان است[۲]. نام پدرش را «سلمان»[۳] و «سلیمان»[۴] نیز آورده‌اند که تصحیف است. ابن حجر[۵] نام وی را در قسم سوم «الاصابه» (مخضرمین) آورده و به نقل از بخاری[۶] و ابن ابی‌حاتم[۷] می‌گوید: وی از خلیفه دوم حدیث شنیده است، از این رو، نتیجه گرفته است که وی دوره جاهلیت را درک کرده و بر این اساس نام وی را در شمار مخضرمان آورده است. بنا به گفته ابن عساکر[۸] وی در «جابیه» شام[۹] عمر را دیده و از وی سخنانی را روایت کرده است.[۱۰]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۴، ص۳۸۰.
  2. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۵۸.
  3. ر.ک: ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۳.
  4. ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۱.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۱.
  6. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۳۰۴.
  7. ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۸۱.
  8. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۳.
  9. هنگامی که عمر به قصد مذاکره با رومیان در صفر سال ۱۶ به آنجا رفته بود، ر.ک: بلاذری، فتوح البلدان، ج۱۰، ص۲۳۲.
  10. قلیچ، رسول، مقاله «رافع بن سالم فزاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۸.