رافع بن عمرو بن هلال مزنی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی برادر عائذ بن عمرو صحابی بود[۱] و در بصره سکونت گزید[۲]. از وی نقل شده است که گفت: من در حجةالوداع پنج یا شش ساله بودم. در روز قربانی در منی با پدرم نزد رسول خدا(ص) رفتم و دیدم آن حضرت روی قاطری سیاه و سفید خطبه می‌خواند و علی(ع) آن را برای مردم بازگو می‌کند، از پدرم پرسیدم: او کیست؟ گفت: رسول خدا(ص) است. من نزدیک رفتم و ساق پای ایشان را گرفتم و دست کشیدم تا کف دستم را میان کفش و پای ایشان گذاشتم؛ گویا هنوز سردی آن را در کف دستم حس می‌کنم[۳].

وی از رسول خدا(ص) نقل کرده است که فرمود: عجوه (نوعی خرما) و درخت آن یا صخره (منظور صخره بیت المقدس) از بهشت هستند[۴]. نام وی در شمار کسانی که دو حدیث[۵] یا یک حدیث[۶] از رسول خدا(ص) نقل کرده‌اند آمده است که همان روایات یاد شده‌اند. البته با توجه به پنج یا شش ساله بودن وی در حجة‌الوداع (سال دهم) نقل بدون واسطه او از رسول خدا(ص) بعید می‌نماید. ابن حجر[۷] با توجه به اینکه هلال بن عامر از وی روایت نقل کرده نتیجه گرفته که وی دست کم تا دوران خلافت معاویه زنده بوده است.[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۶۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۶۸.
  2. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۲؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۵۲.
  3. ابن ابی‌عاصم، الآحاد والمثانی، ج۲، ص۳۳۰؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۱۹؛ و به اختصار: بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۳۰۲.
  4. احمد بن حنبل، مسند، ج۳، ص۴۲۶؛ ابن ماجه، سنن، ج۲، ص۱۱۴۳؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۳۶۹.
  5. ابن حزم، اسماء الصحابه الرواه، ص۳۲۲.
  6. ابن جوزی، تلقیح فهوم اهل الاثر، ص۳۸۰.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۶۸.
  8. خانجانی، قاسم، مقاله «رافع بن عمرو بن هلال مزنی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۰۰.