رافع قرظی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

برخی منابع او را در شمار صحابه آورده و گفته‌اند: وی مردی از بنی‌زنباع، از یهود بنی‌قریظه و در مدینه ساکن بود که خدمت رسول خدا(ص) رسید و در نامه‌ای برای آن حضرت نوشت که کسی جز دست او بر خودش جنایت نمی‌کند[۱]. ابن حجر[۲]، اسناد این خبر را ضعیف دانسته است.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۴۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۴.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۴.
  3. خانجانی، قاسم، مقاله «رافع قرظی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۰۵.