رباح سلمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱] نام وی را در بخش اول الاصابه (صحابه) آورده و مستند صحابی بودنش را ذکر شدن نام وی در شعری دانسته که هوذة بن حارث سلمی در زمان عمر، هنگام بخشش عطایا از سوی عمر، سروده است. ابن حجر[۲] می‌گوید: گویا عمر، رباح و سه نفر دیگر را که نامشان در این شعر آمده است به سبب صحابی بودنشان در بخشش عطایا بر هوذه مقدم داشته است و از این رو هوذه این شعر را سروده است. هیچ روایت یا گزارشی غیر از این احتمال ابن حجر، مبنی بر صحابی بودن وی در دست نیست.[۳]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۷.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۴۵۲.
  3. ابوالقاسمی، عظیم، مقاله «رباح سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۰۹.