ربیعة بن ملاعب الاسنه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از ربیعة بن ابی‌براء)

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی‌جعفر بن کلاب، از عامر بن صعصعه، از قیس عیلان بن مضر بود[۱] از این رو، نسبت او را کلابی و جعفری آورده‌اند[۲]. وی پسر ابوبراء، ملاعب الاسنه[۳] بود و از او به عنوان سید (رئیس) یاد کرده‌اند[۴]. از اظهار نظر ابن حجر درباره وی بر می‌آید که در صحابی بودن ربیعه تردید داشته است با این حال، اخبار مربوط به او را نقل کرده است. ابن حجر[۵]، در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده اما می‌گوید: جز آنچه در دیوان حسان بن ثابت درباره وی خوانده‌ام، چیزی از او نقل نشده است. بر اساس این خبر، حسان در حادثه رجیع با سرودن شعری، ربیعه را بر ضد عامر بن طفیل[۶] تحریک می‌کرد و هنگامی که ربیعه این شعر را شنید نزد رسول خدا(ص) آمد و پرسید: اگر من عامر بن طفیل را ضربه یا نیزه‌ای بزنم این ننگ خیانت، که پدرم امنیت مبلغان را به عهده گرفته بود اما به آنان خیانت شد، از پدرم شسته خواهد شد؟ آن حضرت فرمود: بله. ربیعه بازگشت و ضربه ای به عامر بن طفیل زد که به خطا رفت و خاندان او به وی گفتند قصاص کن، اما عامر گفت: من بخشیدم[۷]. ابن حجر[۸] سپس به نقل روایت دیگری از ربیعه از ابو درداء اشاره کرده و می‌گوید: گویا ربیعه در زمان اسلام زندگی کرده است. گفته‌اند وی شتر یا قاطری[۹] به رسول خدا(ص) هدیه کرد که از آن با عنوان‌های متعددی چون لحیف[۱۰]، لخیف[۱۱]، لحیف[۱۲] و نام‌های دیگر یاد کرده‌اند[۱۳].[۱۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۸۵.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۶.
  3. به بازی گیرنده نیزه‌ها، جد ام‌البنین همسر امام علی(ع).
  4. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۸۵.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۶.
  6. که باعث کشته شدن مبلغان مسلمان در رجیع شد.
  7. و با تغییراتی، ر.ک: واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۵۰-۳۵۱؛ طبری، تاریخ، ج۲، ص۵۴۹.
  8. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۷.
  9. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۷.
  10. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۸۰.
  11. بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۶۰.
  12. مقریزی، امتاع الاسماع، ج۷، ص۱۹۷.
  13. ر.ک: مقریزی، امتاع الاسماع، ج۷، ص۱۹۷.
  14. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن ملاعب الاسنه»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۳۴-۳۳۵.