ربیعة بن حارث بن نوفل

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

بغوی او را در شمار صحابه ساکن در مدینه آورده است[۱]. ابن حجر[۲] می‌گوید: محمد بن اسماعیل بخاری (م۲۵۶) از او یاد کرده، ولی حدیثی برای او نیاورده است، اما حسن بن سفیان (م۳۰۳) در مسند خود از طریق موسی بن عقبه از ربیعة بن حارث چنین نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمود: «اذا رَکَعَ أَحَدُکُمْ فَلْیَقُلْ: اللَّهُمَّ لَکَ رَکَعْتُ وَ بِکَ آمَنْتُ وَ لَکَ أَسْلَمْتُ». ابونعیم[۳] این حدیث را در شرح حال ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم آورده، اما سندی را که برای حدیث ذکر کرده از ربیعة بن حارث بن نوفل است؛ بنابراین، ابونعیم یا «ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب» را با «ربیعة بن حارث بن نوفل» یکی دانسته است، یا حدیث «ربیعة بن حارث بن نوفل» را برای «ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب» ذکر کرده است. ابن حجر[۴] می‌گوید: اگر ادامه نسب وی[۵]، نوفل بن حارث بن عبدالمطلب باشد، پدر و جد وی محضر رسول خدا(ص) را درک کرده و برادرش عبدالله بن حارث نیز آن حضرت را دیده است[۶].[۷]

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۵.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۵.
  3. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۸۷.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۵.
  5. ربیعة بن حارث بن نوفل.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۵.
  7. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن حارث بن نوفل»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۳-۳۲۴.